Document Text (Pages 31-40) Back to Document

The influence of approaching behavior on the development of likeability in social anxiety.

by Cappendijk, Fieke Lynn, MS


Page 31

Approaching behavior is a moderating factor in the development of likeability. The
interpersonal perspective can be an important addition to the cognitive behavioral theory. An
integration of both the therapies might lead to better therapy results. Such an integrated
therapy will focus on the cognitive circles, the decrease of safety behaviors, the decrease of
avoidance behavior, and the increase of approaching behavior.

4.4 Limitations

To increase the quality of following studies some improvements should be done. In this
paragraph the limitations of the current study are described.

First of all, more participants are needed to increase the reliability of the study. In the current
study, 55 participants were included, however not all tapes were recorded well. Some
participants were not recorded at all, others could not be seen well, and others were not
hearable. Those tapes were excluded from the study. Moreover, in this study all participants
were students. It is possible that there can be seen a greater significance in the data when
using patients of clinical settings diagnosed with SAD. Nevertheless, there are significant
results even with student participants. This might mean that there is even a greater difference
in the likeability by people with and without social anxiety. However, it would be preferable
for a next study to use patients with SAD from a clinical setting to study the impact of
approaching behavior on the likeability by patients diagnosed with social phobia. In addition,
in the current study all participants were females and all confederates were male. It would be
interesting to study whether there is a difference in gender.
In addition, looking back at this study, it would be preferable to record the first
seconds of the entrance of the participant. Those first seconds are an important moment to
make a first impression and this moment was not recorded in the current study. It would be
interesting to study the factors that influence those first seconds, such as: clothes, hair dress,
smile, posture, and attractiveness. On the other hand, even without recording this moments
there is found a significant reliability of scoring the first impression between the two video
observers and the confederate.
Furthermore, one confederate has had some influence on the results in this study. He
has seen more participants with high levels of social anxiety and is rated lower in the
27


Page 32

functioning of confederate than the other confederates. All tests were done without the
confederate, and the conclusions remained the same. However, for future studies such
problems can be avoided by dividing the participants in equal groups of low and high levels of
social anxiety between the confederates. In addition, the influence of confederate can be
studied better with more power (i.e., more participants).

4.5 Suggestions for further investigation

After this study, more investigation needs to be done. In this paragraph there are given
suggestions for further research.

Firstly, in the current study it was seen that people with social anxiety were significant
rated lower at the first impression than people without social anxiety. For further investigation
it is interesting to study the influencing factors of the first impression in the first seconds of an
appearance of a person. Possible factors can be: clothes, hair dress, smile, posture, and
attractiveness.
Secondly, the circle of Collins and Miller described the relation between behavior and
likeability in the interaction between persons. In the current study there is found a relation, but
further investigation is required. Remaining questions are: does likeability of the confederate
lead to more approaching behavior of the participant? Is the level of likeability a maintaining
factor of the social anxiety? This can be studied by revealing the likeability rates of the
confederates to the participants. Then, in a similar unstructured situation, the approaching
behavior of the participant can be measured again to see whether the development of
likeability is dependent of knowing the likeability.
Thirdly, patients with SAD should be included into a similar study to investigate the
effect of approaching behavior on the likeability in clinical settings. In addition, it would be
interesting to test the differences in gender.
Fourthly and finally, a therapy of the cognitive theory and interpersonal perspective
should be developed for people with SAD. A combination of cognitive circles, avoidance
behaviors, safety behaviors, and approaching behavior might lead to better therapy results.
The effectiveness of such a treatment needs to be tested.

28


Page 33

5 References

Alden, L.E. (2001). Interpersonal Perspectives on Social Phobia. In: Crozier, W.R., & Alden,
L.E. (Eds.), International Handbook of Social Anxiety: Concepts, Research and
Interventions Relating to the Self and Shyness (pp. 382 – 400).
American Psychiatric Association (2007). Beknopte handleiding bij de diagnostische criteria
van de DSM-IV-TR. Harcourt Book Publishers.
Angold, A., Messer, S. C., Stangl, D., Farmer, E. M., Costello, E. J., & Burns, B. J. (1998).
Perceived Parental Burden and Service Use for Child and Adolescent Psychiatric
Disorders. American Journal of Public Health, 88, 75 – 80
Baars, B.J. (1993). A Cognitive Theory of Consciousness. Cambridge University Press.
Beck, A.T., & Emery, G. (1985). Anxiety disorders and phobias: A cognitive perspective.
New York: Basic Books.
Beck, A.T., Steer, R.A., Garbin, R. (1988). Psychometric Properties of the Beck Depression
Inventory: Twenty-five Years of Evaluation. Clinical Psychology Review, vol. 8,
issue 1. 77-100.
Beidel, D.C., Turner, S.M., Dancu, C.V. (1985). Physiological, Cognitive and Behavioral
Aspects of Social Anxiety. Behav res ther. 23, 109 – 17.
Bijl, R.V., Ravelli, G., Zessen van, G. (1998). Prevalence of Psychiatric Disorder in the
General Population: Results of the Netherlands Mental Health Survey and
Incidence Study (NEMESIS). Soc Psychiatric Psychiatr Epidemiol, 33: 587 – 595.
Springer-Verlag.
Bögels, S. (1997). Cognitieve gedragstherapie bij sociale fobie: nieuwe ontwikkelingen in de
theorie en de behandeling. Directieve Therapie, 17, pp. 39 – 56.
Bussing, R., Zima, B.T., Gary, F.A., & Garvan, C.W. (2003). Barriers to Detection, Helpseeking,
and Service Use for Children with ADHD Symptoms. Journal of
behavioral Health Services and Research, 30, 176 – 189.
Canino, G., Shrout, P.E., Rubio-Stipec, M., Bird, H.R., Bravo, M., Ramirez, R., et al. (2004).
The DSM-IV Rates of Child and Adolescent Disorders in Puerto Rico. Archives of
General Psychiatry, 61, 85 – 93.
Clark, J.V., Arkowitz, H. (1975). Social Anxiety and Self-evaluation of Interpersonal
Performance. Psychol Rep 36, 211 – 21.

29


Page 34

Clark, D.M., Ehlers, A., Hackmann, A., McManus, F., Fennell, M., Grey, N., Waddington, L.,
and Wild J. (2006). Cognitive Therapy versus Exposure and Applied Relaxation in
Social Phobia: A randomized Controlled Trial. Journal of consulting and clinical
psychology, vol 74, no. 3, 568-578.
Clark, D.M., & Wells, A. (1995). A Cognitive Model of Social Phobia. In: R.G. Heimberg,
M.R. Liebowithz, D.A. Hope, e.a. (Eds.), Social phobia: diagnosis, assessment and
treatment (pp. 69-93). New York: Guilford Press.
Cohen, P., & Hesselbart, C. S. (1993). Demographic Factors in the Use of Children’s Mental
Health Services. American Journal of Public Health, 83, 49 – 52. Commonwealth
Department of Health
Collins, N.L., Miller L.C. (1994). Self-disclosure and Liking: A Meta-analytic Review.
Department of psychology, state Universtity of New York, buffalo 14260 – 4110.
Farmer, E. M., Burns, B. J., Angold, A., & Costello, E. J. (1997). Impact of Children’s Mental
Health Problems on Families: Relationships with Service Use. Journal of
Emotional and Behavioral Disorders, 5, 230 – 238.
Feske, U., & Chambless, D.L. (1995). Cognitive-Behavioral versus Exposure Treatment for
Social Phobia: A Meta-analysis.
Furmark, T. (2002). Social Phobia: Overview of Community Surveys. Acta Psychiatrica
Scandinavica, 105(2): 84 – 93.
Heckelman, L.R., & Scheiner F.R. (1995). Diagnostic Issues. In: Heimberg, R.G., Liebowitz,
M.R., Hope, D.A., Scheier, F.R (Eds.), Social Phobia: Diagnosis, Assessment, and
Treatment. The Guildford Press New York.
Hofmann, S.G., Bögels, S.M. (2006). Recent Advances in the Treatment of Social Phobia:
Introduction to the Special Issue. Journal of cognitive Psychotherapy: An
international Quarterly vol. 20, no 1.
Hofmann, S.G., Otto, M.W. (2008). Cognitive Behavioral Therapy for Social Anxiety
Disorder. Evidence-Based and Disorder-Specific Treatment Techniques. Routledge
New York London. 1 – 25.

30


Page 35

Keijsers, G.P.J., van Minnen, A., Hoogduin C.A.L. (1999). Protocollaire behandeling van
patïenten met sociale fobie: cognitieve gedragstherapie. In: Protocollaire
behandelingen in de ambulante geestelijke gezondheidszorg 2. Bohn Stafleu Van
Loghum.
Kessler, R.C., Berglund, P., Demler, O., Jin, R., & Walters, E. (2005). Lifetime Prevalence
and Age-of-onset Distributions of DSM-IV Disorders in the National Comorbidity
Survey – Replication. Archives of General Psychiatry, 62, 593 – 602.
Kloet van der, D. (2008). Nobody likes me. An explorative search for behaviors that increase
or decrease likeability. A closer look at the fears of patients with SAD.
Leary, M.R., Kowalski, R.M. (1995). The Interpersonal Basis of Social Anxiety. From: Social
anxiety. New York. Guildford Press.
Ly, V., Roelofs, K. (2009). Social Anxiety and Cognitive Expectancy of Aversive Outcome in
Avoidance Conditioning. Behavior Research and Therapy, 47. 840-847.
Lyneham, H.J., Rapee, R.M. (2007). Childhood Anxiety in Rural and Urban Areas:
Presentation, impact and help seeking. Autralian Journal of Psychology, 59, 108 –
118.
Magee, W.J., Eaton, W.W., Wittchen, H.U., McGonagle, K.A., & Kessler, R.C. (1996).
Agoraphobia, Simple Phobia, and Social Phobia in the National comorbidity
Survey. Arch Gen Psychiatry 53, 159 – 68.
Mattick, R.P. & Clarke, J.C. (1997). Development and Validation of Measures of Social
Phobia Scrutiny Fear and Social Interaction Anxiety. Clinical Research Unit for
Anxiety Disorders, St Vincent's Hospital Sydney Australia
Meleshko, K.G.A., Alden, L.E. (1993). Anxiety and Self-Disclosure: Toward a Motivational
model. Journal of Personality and Social Psychology, 63, no 6, 1000 – 1009.
Millon, T., Grossman, S., Millon C., Meagher, S., Ramnath, R. (2004). Personality Disorders
in Modern Life. Wiley & Sons, Inc. (pp. 187 – 197).
Mulkens, S., Bögels, S., de Jong, P., & Louwers, J. (2001). Fear of Blushing: Effects of Task
Concentration Training versus Exposure in Vivo on Fear and Physiology. Journal
of Anxiety Disorders, 15, 413 – 432.

31


Page 36

Oosterbaan, D., Bögels, S. (2000). Behandelingsstrategieën bij angststoornissen. Sociale fobie
59 – 79. Houten/Diemen: Bohn Stafleu van loghum. From: Balkom van, A.J.L.M.,
Oppen van, P., Dyck, van R.Schrijvers.
Papsdorf, M., Alden L. (2002). Mediators of Social Rejection in Social Anxiety: Similarity,
Self-disclosure, and Overt Signs of Anxiety. University of British Columbia,
Vancouver.
Pilkonis, P.A. (1977b). The Behavioral Consequences of Shyness. J pers 45, 598 – 611.
Teagle, S. E. (2002). Parental Problem Recognition and Child Mental Health Service Use.
Mental Health Services Research, 4, 257 – 266.
Rapee, R.M. (1995). Descriptive Psychopathology of Social Phobia. In: Heimberg, R.G.,
Liebowitz, M.R., Hope, D.A., & Schneier F.R. (Eds.), Social Phobia: Diagnosis,
Assessment and Treatment. The Guildford Press New York, 41 – 66.
Rapee, R.M., Gaston J.E., & Abbott, M.J. (2009). Testing the Efficacy of Theoretically
Derived Improvements in the Treatment of Social Phobia. Journal of Consulting
and clinical Psychology, vol. 77, 2, 317 – 327.
Rapee, R.M. & Lim, L. (1992). Discrepancy between Self and Observer Ratings of
Performance in Social Phobics. J abnormal Psychol, 101, 727 – 31.
Reichgelt, M. (2007). Sociale Fobie, een interpersoonlijke stoornis: een beperkte mate van
openheid en reciprociteit? Twee gedragsstijlen in het vizier: ‘controle behoefte’ en
‘onderdanigheid’.
Schneier, F.R., Spitzer, R.L., Gibbon, D., Fyer, A., Liebowitz, M.R., Weissman, M.M. (1992).
Social Phobia. Comorbidity in an Epidemiological Sample. Arch Gen Psychiatry
49, 282 – 8.
Scholing, A., Emmelkamp, P.M.G. (1995). Sociale fobie. Prakijkreeks gedragstherapie.
Houten/Diegem: Bohn Stafleu van Loghum. 23-29.
Stangier, U., Heidenreich, T., Schermelleh-Engel, K. (2006). Safety Behaviors and Social
Performance in Patients with Generalized Social Phobia. Journal of Cognitive
Psychotherapy: An International Quarterly, 20.
Thompson, S, Rapee, R.M. (2002). The Effect of Situational Structure on the Social
Performance of Socially Anxious and Non-Anxious Participants. Journal of
Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 33, 91 – 102.

32


Page 37

Toit du, P.L., Stein, D.J. (2003). Social Anxiety Disorder. In: Nutt, D., Ballenger, J. (Eds.),
Anxiety Disorders. Blackwell Publishing (pp. 93 – 97).
Voncken, M.J., Alden, L.E., Bögels, S.M. (2006). Behaviour Research and Therapy, vol 44
(11). 1673 – 1679.
Voncken, M.J., Alden, L.E., Bögels, S.M., Roelofs, J. (2008). Social Rejection in Social
Anxiety Disorder: The role of Performance Deficits, Evoked Negative Emotiones
and Similarity. British journal of clinical psychology, 47, 439 – 450.
Weijtens, F. (2009). In preparation.
Westenberg, H.G. (2009). Recent Advances in Understanding and Treating Social Anxiety
Disorder. Section Psychiatric Phenotypes of Biological Psychiatry.

33


Page 38

6 Appendix 1 - Instructions confederate and examiner

Wachtkamersituatie
Benodigdheden: verborgen camera, afstandsbediening camera, BDI (verstopt in agenda).

Begin situatie: Rollenspeler neemt plaats in de wachtruimte voordat de proefpersoon klaar is
met de taken met de proefleider wordt afgesproken hoe laat dat precies is. Tijdens de repetitie
zal er worden afgesproken op welke stoel de rollenspeler exact moet zitten. De rollenspeler
gebruikt de afstandsbediening om de camera te laten starten met opnemen. Dat doet hij
onmiddellijk bij binnenkomst van de wachtkamer.

De testafnemer zal de pp naar de wachtkamer begeleiden. Tegen de rollenspeler daar zegt de
testafnemer: “Ha, je bent veel te vroeg!”
Rollenspeler: “Ja, dat weet ik maar dat vind ik niet erg”
Testafnemer: “Jij bent namelijk pas in gepland voor de volgende proefpersoon. Is Johan er
nog niet? Hij zou namelijk nu het gesprek met haar moeten doen.”
Rollenspeler: “Nee, die heb ik nog niet gezien.”
Testafnemer: “Maar nu je er toch bent, zou je volgende week ook rond deze tijd, dus een
halfuurtje eerder, kunnen komen?”
Rollenspeler: “Ik zal eens even in mijn agenda kijken... Ja, dat kan wel.”
Testafnemer: “Ah dat is mooi, ik ga het meteen in mijn agenda noteren.
De rollenspeler schrijft ipv de afspraak een beoordeling van de proefpersoon in de agenda.
Deze beoordeling heeft betrekking op de eerste indruk van de proefpersoon. Zou je graag
contact maken met deze persoon? Score deze vraag op een schaal van 1 t/m 10.
(Tegen de proefpersoon). “Hij zal over een paar minuutjes wel komen.”

Testafnemer verlaat de wachtkamer en sluit de deur.

De rollenspeler dient zich vriendelijk, maar afwachtend op te stellen. De rollenspeler laat het
initiatief in het begin van het samenzijn bij de proefpersoon. De rollenspeler houdt zich niet
bezig met andere activiteiten zoals lezen, bellen of smsen. De rollenspeler neemt een open
lichaamshouding aan en geeft de proefpersoon de kans om oogcontact te maken. Je moet twee
34


Page 39

keer echt oogcontact zoeken met de proefpersoon: na 7 seconden en vervolgens na de
volgende 7 seconden. Daarna moet de rollenspeler het volgende aan de proefpersoon vragen:
“Heb je al eens eerder aan een onderzoek meegedaan?”
Vervolgens geeft de rollenspeler de regie weer aan de proefpersoon.
Mocht de proefpersoon uit zichzelf al zijn gaan praten en het gesprek valt stil dan gaan de 2x7
seconden weer tellen en stelt de rollenspeler dan de vraag “Heb je al eens eerder aan een
onderzoek meegedaan?”. Oftewel deze vraag wordt altijd gesteld ongeacht of de proefpersoon
al meteen initiatief neemt.

De rollenspeler moet de reacties van de proefpersoon beantwoorden. Het is tevens van belang
dat je gereserveerd maar empathisch overkomt: aandachtig luisteren, vriendelijk oogcontact
maken, de proefpersoon niet onderbreken, etc. De antwoorden mogen bestaan uit drie korte
opmerkingen per vraag van de proefpersoon. Je mag een wedervraag stellen als deze maar wel
over hetzelfde onderwerp gaat.
Het kan voorkomen dat de proefpersoon niet veel zegt en/of vraagt en het gesprek dus snel ten
einde loopt, dit is niet erg.

Na 5 minuten gaat de testafnemer naar de wachtkamer.
Testafnemer tegen proefpersoon: “Ik heb je gesprekspartner net aan de telefoon gekregen. Hij
heeft de trein naar Randwyck gemist en kan niet meer op tijd komen. Het gesprek kan dus
helaas niet doorgaan.
(Testafnemer tegen rollenspeler:) “Zou jij anders willen invallen?”
Rollenspeler: “Ja hoor, geen probleem.”
Testafnemer: Hartstikke fijn! Komen jullie mee?Dan zou ik jullie willen vragen om een
vragenlijst over elkaar in te vullen. Het zijn wat vragen over jullie eerste indruk van elkaar.
Jullie kunnen allebei apart plaatsnemen en de lijst invullen. Deze lijst kunnen jullie
vervolgens in een gesloten enveloppe aan mij teruggeven. Alles wat jullie invullen wordt
anoniem verwerkt, dus jullie kunnen gewoon eerlijk antwoord geven.”

35


Page 40

7 Appendix 2 – SIAS (Mattick & Clarke, 1997)

Geef alsjeblieft aan in welke mate je het gevoel hebt dat de stelling van toepassing of waar is
voor jou. De nummers hebben de volgende betekenis:
0 = helemaal niet van toepassing of waar voor mij
1 = een beetje van toepassing of waar voor mij
2 = redelijk van toepassing of waar voor mij
3 = erg van toepassing of waar voor mij
4 = helemaal van toepassing of waar voor mij

Ik word nerveus als ik met iemand moet praten met gezag (docent, baas, etc.) 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik vind het moeilijk om oogcontact te maken met anderen 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik word zenuwachtig als ik over mezelf of over mijn gevoelens moet praten. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik vind het moeilijk om me gezellig te mengen onder mensen waar ik mee werk. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik vind het gemakkelijk om vrienden te maken van mijn eigen leeftijd. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik word nerveus als ik een bekende tegenkom op straat. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
In het sociale verkeer met mensen onderling, voel ik me niet op mijn gemak. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik voel me gespannen als ik alleen ben met maar één ander persoon. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik ben op mijn gemak als ik mensen op een feest ontmoet, etc. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik vind het moeilijk om met andere mensen te praten. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik vind het gemakkelijk onderwerpen te verzinnen om over te praten. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik maak me zorgen over hoe ik me moet uitdrukken voor het geval ik vreemd
overkom.
0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4

Ik vind het moeilijk om het oneens te zijn met het standpunt van iemand anders. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik vind het moeilijk om te praten met aantrekkelijke personen van de andere sexe. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4
Ik merk dat het me hindert dat ik niet zal weten wat ik moet zeggen in sociale
situaties.
0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4

Ik ben nerveus als ik me meng tussen mensen die ik niet goed ken. 0 --- 1 --- 2 --- 3 --- 4

36

© 2009 OpenThesis.org. All Rights Reserved.